Şehvetle ellerini göğe açmış,
Yaşlı çınarın altında durur bedenim.
Yaprak misali savurur başını boşlukta,
Sönük gözlerle bakar alçaklara.
Yalnızlık kaplar umut ovalarını.
Göz yaşı yağmur olur yağar bundan sonra.
Bedenim ıslanır.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta