Her insan gibi bende yoruldum,
Ama bu yorgunluk dinlenlenince,
Geçecek birşey değil,
Uyuyunca unutulacak şey değil,
Kalp kırgınlığı,
Ruh yorgunluğu,
Herkes söyler sözünü unutur,
Yaptığı kırıcı davranışlarını unutur,
Seni de unutur,
Seni de unuttuyorsun sanıyorlar,
Kırıldığın yerden sızıyor kan gibi sevgi,
Yavaş yavaş tükeniyorsun,
Kimsenin umrunda değilsin.
Ama hala yüzlerine gülecek kadar,
Dimdik ayakta,
Hayata meydan okuyor ve yaşıyorsun.
MUZAFFER MUSTAFA ÇEVİK
15.01.2026
Kayıt Tarihi : 15.1.2026 16:52:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!