Çürük bir bastona dayanmış bekliyoruz
Sefalet diz boyu
Haramiler ele geçirmiş sokak başlarını
Arabesk dökülüyor katran karası dinliyoruz
Aynalar bizi söyler bize baktıkça
Ellerde birer kalem
Bir oramızı bir buramızı çiziyor
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta