Sana şiir bile yazılmıyordu...
Neden diyeceksin?
Çünkü sende herkes gibiydin...
Ama ben yazdım;
Gökyüzü karardığında, umutlar tükendiğinde dahi ben sana aşktan şiirler yazıyordum.
Öfke kusarken sen, ben yüzündeki papatyaları sayıyordum.
Sen vefa ve sadakati gömerken ben yolunda ölmeyi düşlüyordum.
Yerin seni çektiği kadar ağırsın,
Kanatların çırpındığı kadar hafif..
Kalbinin attığı kadar canlısın,
Gözlerinin uzağı gördüğü kadar genç...
Sevdiklerin kadar iyisin,
Nefret ettiklerin kadar kötü..
Devamını Oku
Kanatların çırpındığı kadar hafif..
Kalbinin attığı kadar canlısın,
Gözlerinin uzağı gördüğü kadar genç...
Sevdiklerin kadar iyisin,
Nefret ettiklerin kadar kötü..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta