Bu dünya boş,bunu herkes biliyor,
Ne yaparsan yap,sonuç aynı,
Ama herkes bildiğini yapıyor.
Aslında anlayana ölüm yeter,
Çünkü dünya böyle kaç para eder?
Düşününce insan,öylesine yalnız ki,
Hergün akşam herkes kendi evine gider.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta