herhangi bir kadın işte...saçı başı dağınık.yüzü soğuktan çizilmiş...dudaklarında yarıkları ve kalbinde iki çocuğu arkada bırakmış bir adam...yol Dicle nehrine doğru uzanırken biz yürüyoruz ve kadın çıkıyor karşımıza elinde bir testi su ile...biz suyu içip yürüyoruz...yolda giden bütün yolcular Dicle nehrine bakarak ve kadının dediklerini düşünerek ve iç çekerek yürüyorlar...ben geceyi düşünüyorum...gece kum tanesi bir mutlulukla ve dünyanın içinde kaybolan ufak üzüm çekirdeği boyutuyla mutluluklar arıyorum...aklımda kadın...biliyorum bu coğrafya sefildir her yazıda...
o kadar da önemli değildir bırakıp gitmeler,
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…
Devamını Oku
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta