Karanlıkta yürümek gibi seni sevmek..
Nereye gittiğimi, nerde düşeceğimi bilmeden..
Yol karanlık, yol ıssız, yol boşluk..
Şairin aklındaki iki mısrayı unutması gibi,
Hatta iki mısrayı, gözlerine bırakması..
Kalem kırık, söz uçmuş, gözlerin bana kör..
ne olur kim olduğunu bilsem pia'nın
ellerini bir tutsam ölsem
böyle uzak uzak seslenmese
ben bir şehre geldiğim vakit
o başka bir şehre gitmese
otelleri bomboş bulmasam
Devamını Oku
ellerini bir tutsam ölsem
böyle uzak uzak seslenmese
ben bir şehre geldiğim vakit
o başka bir şehre gitmese
otelleri bomboş bulmasam




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta