Ağlamıyorum ağlatıyolar bu hercai yaşamda,
Ne sanıyorsun, ben ağlamak mı istiyorum..
Bende bekliyorum, koşmak için mutluluğa..
Ebedi değilim bu hercai yaşamda..
Peki sen kaç kere koştun mutluluğa...
Yoksa birilerini mi bekledin hep,
Bu dipsiz kuyudan çıkartmak için seni.
Kadın ve adam oturuyorlardı
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü
Devamını Oku
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta