Hercai Şiiri - Bekir Erçalışkan

Yıldızlar gibi kırpışarak... tükendi ömrüm,
Sonsuz bir sızlığın tam ortasında.
Bir kardelen çiçeği gibi boynumu büktüm;
Bembeyaz karların içinde, erbain ayazında...

Hazan rüzgarlarıyla savrulup gitti gençliğim,
Titreyen bir yaprak misali... sonbahar yelinde.
Karanlıkta bir mum gibi titreyerek tükendim;
Damla damla eriyerek, kendi alevinde!

Hercai bir aşkmış seninki... çok geç anladım;
Nasıl inandım? Yalanmış verdiğin tüm sözlerin.
Bir aşk uğruna pervasızca yıllarımı harcadım;
Senin gibi hercaiymiş... o yeşil gözlerin!