işçiler alnındaki terden tanınır
dul ve öksüzler yüzleerinde ki kederden
çaldıklarını saklamaktan tanınır hırsızlar
annesizce çocuklar daha içten ağlamasından
idam mahkumlarınınboyunlarında ip olur
aşıklar benizlerinin sarılığından tanınır kuşkusuz
ve gözlerinden kan damlamasından
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta