sessizliğin tokat gibi yüzüme çarptıkça
gözyaşlarım yeni yollar buluyor kendine;
her zaman gül olur mu,
ben ilk önce gülüşünü sevmiştim...
inanmazdım ama,
öğrendim nasıl aşktan ölünürmüş;
Yollarımız burada ayrılıyor,
Artık birbirimize iki yabancıyız.
Her ne kadar acı olsa, ne kadar güç olsa
Her şeyi evet, her şeyi unutmalıyız.
Her kederin tesellisi bulunur, üzülme.
Devamını Oku
Artık birbirimize iki yabancıyız.
Her ne kadar acı olsa, ne kadar güç olsa
Her şeyi evet, her şeyi unutmalıyız.
Her kederin tesellisi bulunur, üzülme.




'en kücük bir tebessüm bile, aksam üstü kahkaha olarak sahibine geri döner.'(yakup icik)
ben ilk önce gülüşünü sevmiştim.. ne güzel bir cümle.. dize... bende önce gülüşünü sevdim. sonra gülüşümü ona verdim.. tebrikler Ufukcum. çok güzel bir şiir. sende hep gül.. Gül Doğan
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta