sessizliğin tokat gibi yüzüme çarptıkça
gözyaşlarım yeni yollar buluyor kendine;
her zaman gül olur mu,
ben ilk önce gülüşünü sevmiştim...
inanmazdım ama,
öğrendim nasıl aşktan ölünürmüş;
ne olur kim olduğunu bilsem pia'nın
ellerini bir tutsam ölsem
böyle uzak uzak seslenmese
ben bir şehre geldiğim vakit
o başka bir şehre gitmese
otelleri bomboş bulmasam
Devamını Oku
ellerini bir tutsam ölsem
böyle uzak uzak seslenmese
ben bir şehre geldiğim vakit
o başka bir şehre gitmese
otelleri bomboş bulmasam




'en kücük bir tebessüm bile, aksam üstü kahkaha olarak sahibine geri döner.'(yakup icik)
ben ilk önce gülüşünü sevmiştim.. ne güzel bir cümle.. dize... bende önce gülüşünü sevdim. sonra gülüşümü ona verdim.. tebrikler Ufukcum. çok güzel bir şiir. sende hep gül.. Gül Doğan
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta