Her yol herkesin değil Şiiri - Ayhan Ulu

HER YOL HERKESİN DEĞİL

Kırk yıllık ömrümde dostlar biriktirdim; ölümsüz…
Sen üç günde ya toprak olur,
ya yol olursun.
Ben adını taşımam her gelip geçenin,
Her tebessümü yürekten,
her sözü emek sanmam.
Zaman; süzgecinden geçirdi her şeyi,
Kim iz bırakır öğrendim,
kim toz olur rüzgârda.
Bazıları geçer; ayak izi bile kalmaz,
Bazıları kalır;
yokluğuyla bile konuşur.
Vefayı sayılarla ölçmedim hiç,
Sadakati gürültüyle karıştırmadım.
Yanımda saf tutanla değil,
Düştüğümde susmayanla yürüdüm.
Aldanmam artık o köksüz yakınlıklara,
Bilirim; acele büyüyen hiçbir bağ kök tutmaz.
Benim dostluğum ağır bir yüktür,
Taşıyamayan yoluna gider,
dar olan daralır.
Ve bil ki;
Herkes bende bir iz ister ama,
Ben “dost” dediğimi
öyle her yolcuya vermem.