Zorlu bir tılsımdı yaşam,
Karanlık evrenden savrulmuş,
Binmiş bir ışık demetine de,
Tutulamaz bir hızla yol almış...
Açar şimdi cümle familyası çiçeklerin,
Cümle deve dikenleri,
Ellerin neden soğuk,üşümüş müsün?
Gerçek misin,düş müsün?
Kar mı yağdı sokaklara,rüzgar mı esti?
Üşümüş müsün?
Odaları bir büyük sessizlik almış
Devamını Oku
Gerçek misin,düş müsün?
Kar mı yağdı sokaklara,rüzgar mı esti?
Üşümüş müsün?
Odaları bir büyük sessizlik almış




aşk böyle bir şey işte... her şeyin ötesinde, her şeyden de üstün...
Ufukta görünürken,
yaşamın sınır çizgisi;
Her daim dudaklarımda adın! ...
Ne kadar anlamlı sözler.
Gözünüzün alabildiği her yöne baktığınızda kendinizi yaşam ve ölüm arasındaki sınırda hissediyorsunuz, fakat o anda bile dilinizden sevdiğinizin adı düşmüyor.
yüreğinize sağlık.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta