Kavuşmanın hayaliydin iz düşümlerinde
Yalnızlıklarımın
Güneşi sen sanıyordum ta ki
Sen güneşi söndürene kadar
Yollarım sana çıkıyordu
Seni düşlemediğim an yoktu
Yaşamı yaşamayı sen sanıyordum taki
Yokluğunda ne ateşleri hasretimle yaktım da
Bir seni yakamadım, beni yaktığın gibi
Çölde su, mahpusta gün, oruçta ekmek gibi bekledim seni
Sense araya korkular koydun.
Yasaklar koydun...
Bitmez tükenmez engeller koydun
Devamını Oku
Bir seni yakamadım, beni yaktığın gibi
Çölde su, mahpusta gün, oruçta ekmek gibi bekledim seni
Sense araya korkular koydun.
Yasaklar koydun...
Bitmez tükenmez engeller koydun




koskocaman bir yalnızlıktaki ayrılığı hüzün ve hasret ile karışık özleyen şair başka ne söyleyebilird ki?
Kutlarım...
Böylesi bir sevgiyi görmezden gelene ne yazık.
Yüreğine sağlık sevgili Tevfik.
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta