Kavuşmanın hayaliydin iz düşümlerinde
Yalnızlıklarımın
Güneşi sen sanıyordum ta ki
Sen güneşi söndürene kadar
Yollarım sana çıkıyordu
Seni düşlemediğim an yoktu
Yaşamı yaşamayı sen sanıyordum taki
Ağır ağır çıkacaksın bu merdivenlerden
Eteklerinde güneş rengi bir yığın yaprak
Ve bir zaman bakacaksın semaya ağlayarak
Sular sarardı yüzün perde perde solmakta
Kızıl havaları seyret ki akşam olmakta
Devamını Oku
Eteklerinde güneş rengi bir yığın yaprak
Ve bir zaman bakacaksın semaya ağlayarak
Sular sarardı yüzün perde perde solmakta
Kızıl havaları seyret ki akşam olmakta




koskocaman bir yalnızlıktaki ayrılığı hüzün ve hasret ile karışık özleyen şair başka ne söyleyebilird ki?
Kutlarım...
Böylesi bir sevgiyi görmezden gelene ne yazık.
Yüreğine sağlık sevgili Tevfik.
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta