Her şeyi gördüm Şiiri - Murat Ülkü

Her şeyi gördüm ben perde arkasından,
Geçtim haberim yok gibi karşından.
Biliyorum yalanın her rengini,
Yorgunum, bulamam artık dengini.

Gülüyor bu yüzüm, hiçbir şey yok gibi,
İçimde fırtına, derdim çok gibi.
Ağırıma gider sessiz katlanmak,
Zormuş her şeyi bilip, bilmezden yaşamak.

Bir ağır yük biner dertli omuzlara,
Bakamaz olursun pembe tozlara.
Görmezden gelmekmiş en büyük savaş,
Sızlatır içini o gizli telaş.

Dil sussa da gönül feryat içinde,
Gerçekler ortada bin bir biçimde.
Affetmek, unutmak demek değilmiş,
Kırılan her duygu yere eğilmiş.

Bir cam kırığıdır dökülen umut,
Yollar kapandı bak, her yan sis ve bulut.
Sanki hiç olmamış gibi davran sen,
Geçmez bu yaralar dürüstleşmezsen.

Zordur geri dönmek camlar kırılınca,
Söz biter, ruh hepten yorulunca.
Bazen en büyük cevap uzaklaşmaktır,
Susmak aslında kendine yaklaşmaktır.

Anlatmak istemem, dertten yoruldum,
Sadece gerçeği sormaya geldim.
Aramızda ne varsa saklı ve derin,
Yalan değmesin, dürüst olsun yerin.

Gözümdeki soru dile gelsin artık,
Sahte perdeleri rüzgar silsin artık.
Susmak çözüm değil, konuşmak gerek,
Yorgun ruhumuza dürüstlük gerek.

Kaçmasın bakışın, saklanmasın gerçek,
Karanlık köşeler nura erecek.
Kırılan yerleri hakikat onarır,
Yalan biterse kalbe huzur varır.

Susma öyle mahzun, dökülsün için,
Kurtulalım artık bu meçhul biçimden.
Gönül kapısı hep dürüstçe çalınsın,
Şu sessiz duvarlar artık alınsın.