Her Şeye Rağmen Sen Şiiri - Sûzi Kalp

İlk geceden gülüşünü aradım,
Soğuk bir kanepede yalnız kaldım.
Uyku küstü gözlerime, sabahladım,
Kokunla doldu gecem, sana daldım.

Gözlerim kapanır hayal diyarına,
Geçmiş anılar düşer avucuma.
Ruhumla hissederim, yakınsın bana,
Uyanırım ah'ların ucunda.

Sen düşlerimin bitmeyen umudusun,
Geceme ışık, kalbime baharsın.
Nefesime can, ruhuma duamsın,
Adını anmak bile yaşamsın.

Bazen bir saat bir ömür olur,
Bir bakışta koskoca zaman durur.
Bazen bir an yıllara bedel olur,
Sensiz geçen her an içimde savrulur.

Geceler adını fısıldar bana,
Sessizlik bile seni sorar bana.
Kalbim yolunu çizer hep sana,
Kaybolsam da dönerim yine sana.

Bir gülüşün yeter yeniden doğmaya,
Bir hayalin yeter ayakta kalmaya.
Adını yazdım kalbimin ortasına,
Silinmez artık, sen olmasan da.

Belki bu hayat susturur bizi,
Belki kader yarım bırakır sözü.
Ama inan, kalır içimde izi,
Başka bir ömre saklarım bizi.

Verirdim ömrümü bir an uğruna,
Teslim olurdum gelsen yanıma.
Bu hayat izin vermez belki buna,
Kalırız başka zamanda, başka dünyada.

Ve gün gelir zaman yorulur,
Mesafeler bir bir savrulur.
O gün kalbim seni bulur,
Bir saat değil, sonsuzluk olur.