Her Şeye Rağmen Hayat

Yoruldum
Benden buraya kadar
Taşıyamıyorum bu ağır yükü
Gelen gül yaprağı olsa da
Kaldıramıyorum artık…

Sevgiyle vurulup
Gülen maskelerle avunmaktan yoruldum
Her gülen yüzün ardında bin dert
Hiç kimse mutlu değil aslında
Herkes sahte baharların bekçisi
Anlaşılmaktan korkan birer zavallı...

Herkeste bir beklenti
Sonuç hep aynı
Büyük bir hüsran
Gemisi batmış bir kaptan...

Kimi kandırıyoruz kendimizden başka
Yoruldum bu oyundan
Yüzümdeki maskeyi taşımaktan
Bağırıyorum bütün avazımca
Yeter yeter yeter...

Sesim duvarlarda mı yankılanıyor
Renkler mi küstü gözlere
Sabah vakti yapraklarıma yağar bir çiy
Donuyorum, nefes nefes ölüyorum...

Ruhumdaki bu yıkım neden
Oysa yüreğimde yeni bir doğumun izleri
Yarına uyanmanın muştulu sancıları var
Nereden yakalarsan hayatı
Her nefes yeni bir doğuştur...

Gözyaşı çiy olup düşse de dalıma
Üşüyen ruhumda bir ateş var derinden
Eski bir masalın bitişi bu
Sadece kısa bir teneffüs
Hayat sızıyor yine en yaralı yerimden...

©
20 Aralık 2025
02:53