Attığın oklarla örselediğin ruhum seni sevmekten asla vazgeçmeyecek...
Bu kadar canımı yakmanın, öfkelenmenin gerekçesi ölesiye sevmem mi seni?
Yoluma döşediğin mayınları tek tek ayıklayıp yok edecek kadar gözü kara sevmelerim, bilesin!
Boynuma doladığın her ilmek, sana bitimsiz aşkımın, bağlılığımın gücüyle çözüldükçe ruhumu örseleyeceğini biliyorum elbette.
Yaratan verdiği bu canı benden alana değin, sana olan bu tutkum, bu koşulsuz bağlılığım sürecek alabildiğince.
Seni seviyorum! Seni seviyor…
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




'Son vurduğun darbe ile savurup param parça ettiğin ben; şimdi binbir cefayla toplayarak parçalarımı, Nisan yağmurlarıyla ıslandığım Antalya’ da kaldığım yerden devam ediyorum; herşeye rağmen seni sevmeye, HAYAT..!'
EVET CAN BACIM HER ŞEYE RAĞMEN VE İNADINA.KUTLARIM GÜZEL YÜREĞİNİ VE KALEMİNİ.
Anlamakta zorlansak dahi olduğu gibi sevmeye mecburuz hayatı... Bu ne kadar akıcı üslupla yazılmış, aşkla dolu cümleler... Hayata...
Kaleminiz daim olsun Refika Bacım... Selam ve saygılar...
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta