önceleri
kızardım babama hep...
aslında yine kızıyorum...Ama çözüm... çözüm değil ki..!
Ne yapsın adamcağız..42 sinden sonra
Amasyanın,Taşovasının köyünden kop,kalk,koş...koş İstanbula..!
Gir...7 çoçuğunu adam etme kavgasına
Ve de başar.! .herşeye rağmen başar...
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta