Nazdan, yazdan, hazdan geçtim.
Benliğimde eriyen bir mumdu aşk.
Yandım içime işleyen alevlerinle.
Ateşten de geçtim.
Nehirlerden, gözyaşlarından, baharlardan geçtim.
Mevsimlere yazdım kendimi.
Ağır ağır çıkacaksın bu merdivenlerden
Eteklerinde güneş rengi bir yığın yaprak
Ve bir zaman bakacaksın semaya ağlayarak
Sular sarardı yüzün perde perde solmakta
Kızıl havaları seyret ki akşam olmakta
Devamını Oku
Eteklerinde güneş rengi bir yığın yaprak
Ve bir zaman bakacaksın semaya ağlayarak
Sular sarardı yüzün perde perde solmakta
Kızıl havaları seyret ki akşam olmakta




Şairin durduğu yer burasıdır işte.En kalbi tebriklerimle.
tebrikler saygılar sen yinede gönülden vazgeçme onsuz olmaz
Aşktan, nefretten, kibirden geçtim.
Bir pervaneyim, pervaneliği bilmeyen.
Bir boşluğum boşluğu bilmeyen.
İçimdeki her şeyden geçtim.
İçsel yolculuklarda en çok neyle çarpışır insan...Yürekte yangından kalma bir kül varsa eğer...Ve sokakta ve gecede ve dünde..
Gözyaşı kah hüzün kah mutluluk...
Nerden mi biliyorum... Kendime döndüğüm zamanlardan...
Çok güzeldi...
Kutlarım...
Sevgiler saygılar..
vazgeçtim herşeyden kandimden ...tam puanla kutluyorum muhteşem çalışmanızı...
Amaçsız, umutsuz bir yaşam elbette yaşam olamaz! Vazgeçmemeli insan; çalışmalı harıl harıl, yaşam öyle bir sevgilidir ki, yakala onu sımsıkı taş gibi sarıl...
her şeyden vazgeçtim dense de mısralarda, küllenen bir sevginin sıcaklığı kendini hissettiriyor bu güzel mısralarda.
kutluyorum.
Fatih beyefendi.Kardeşim Güzel bir şiir olmuş Tebrik ediyor,sevgi ve selamlarımı gönderiyorum
Umutlarımızı kaybetmemeliyiz üstadım..
YOĞUN BİR DUYGU SELİYLE YAZDIĞINIZ ŞİİRİNİZİ KUTLARIM...
Bu şiir ile ilgili 19 tane yorum bulunmakta