"Yaşarsın,yaşadığının izi kalır;
Yaşayamazsın içinde sızı kalır."
Kalbi ince olana dünya ağır geliyor,
Hepimizin başına Birşeyler geliyor.
Sevdanın karasına,duanın içtenliğine,
İnsanın merhametlisine,hasret insan.
Nisan ayı bahardır,mutluluğu andırır.
İnsanın samimisi,dost mumunu yaktırır.
Hüzünle titreyen kalbe bir ah dokunur,
Kalbi kırık olanın kalbine Allah(C. C) dokunur.
Kesme nevan-ı salsalar da içine keder,
Kırılsa gönül medd-u cezr ile hepsi geçer.
Ne sevmenin tadı kaldı ne de sevilmenin,
Ne resimlerin anlamı ne de söylemenin.
Hiçbir şey eskisi gibi değil biliyoruz,
Hiçbir şey olmamış gibi de izliyoruz.
Allah'tan başka kime medet bağladıysak,
Dilimiz bağlı, gönlümüz yanık.
Bizler İnsan denen garip bir varlık,
Hayatımın şiirine koyamadım başlık.
Varmı ki hatasız olan çıkta bir dolan,
Ben aciz bir kulum,kendi halinde yanan.
Hata kula yakışır, merhamet ise hakka,
Hata yapmazken hataya düştüm akka.
Zaman geçiyor,tükeniyoruz,
Ağlıyoruz,yıpranıyoruz.
Yalan sevgilerle kuşatılmış hayatlar,
Bayat insanlar,yıkılmış hayatlar.
Bir başına fayda etmez boş yere söylenmek,
Bir çaya bakar beyaz kağıda demlenmek.
Velhasıl kelam;herşey nasip,herşey kısmet,
Az sabır et ey gönül,bu günlerde geçecek.
Tarih:24.03.22
Yazar:Muhammet Tengir
İns:m_tengir
Muhammet Tengir
Kayıt Tarihi : 24.3.2022 17:34:00
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!