Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Sizi canu gönülden tebrik ederim Herseyin fani oldugunu ve bir tek VARligin ebed oldugunu siirinizde kendimce bir daha kesfettim.
Nice siirlere...
Buna benzer bir düşünceyi aristo da söylemiş; 'panta rei, panta korei, kai uden menei'...herşey akar, herşey devinir ve hiçbir şey eskisi gibi kalmaz....Şiirin konusu güzel, hece ölçüsünde yazılmış olması da ona ahenk katmış. tebrikler.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta