Zaman bir su gibi durmadan akar,
Hafta gider, mevsim gider, yıl gider.
İlkbaharda renkler seyrana çıkar,
Sarı gider, yeşil gider, al gider.
Hasretlik içimde dinmeyen sancı,
Şu dünya hanında ben bir yabancı,
Çileyi koklayıp gül niyetine
Zindana girersen, beni de çağır.
Sabrı, kanaatı bal niyetine
Ekmeğe dürersen, beni de çağır.
Bazen iki dünya sığar içime
Devamını Oku
Zindana girersen, beni de çağır.
Sabrı, kanaatı bal niyetine
Ekmeğe dürersen, beni de çağır.
Bazen iki dünya sığar içime




Sizi canu gönülden tebrik ederim Herseyin fani oldugunu ve bir tek VARligin ebed oldugunu siirinizde kendimce bir daha kesfettim.
Nice siirlere...
Buna benzer bir düşünceyi aristo da söylemiş; 'panta rei, panta korei, kai uden menei'...herşey akar, herşey devinir ve hiçbir şey eskisi gibi kalmaz....Şiirin konusu güzel, hece ölçüsünde yazılmış olması da ona ahenk katmış. tebrikler.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta