Ebedi unutuluşların kumdan saraylarında
Acıdı gönlümün köhnemiş zaman saatleri
Ruhsuz tümcelerden şiir örüyor insanlar
Meçhul davaların girdaplarında dönerek.
Her çırpınış kendi imlasını bozar baharda
İçimizdeki dallara sokulur kuşlar er şafakta
Zindan iki hece, Mehmed'im lâfta!
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!
Devamını Oku
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!




Sessizliğin kucağına gecenin çığlığı düşerken
Bir çiçek hıçkırır yapayalnızlığın kuytusunda
Bülbüller isyankâr, içerler güllerin gözyaşını
Rüzgâr meltemin elleriyle çamların saçını tarar.
işte budur... duygular ancak bu kadar anlamlı ifade edilir... kutluyorum...
Bu şiir ile ilgili 11 tane yorum bulunmakta