Zaman, takvim yapraklarını sessizce dökerken,
Ben hâlâ ilk cümlenin tazeliğiyle okuyorum seni.
Ne bir şiirin yarım kalmış dizesi olduk biz,
Ne de unutulmuş bir kelimenin küskün yankısı…
Sen, harf harf kalbime kazınmış bir şiirsin;
Ve ben, her virgülünde yeniden atan bir kalp gibi,
Seni düşünmek güzel şey, ümitli şey.
Dünyanın en güzel sesinden
En güzel şarkıyı dinlemek gibi birşey...
Fakat artık ümit yetmiyor bana.
Ben artık şarkı dinlemek değil,
Şarkı söylemek istiyorum.
Devamını Oku
Dünyanın en güzel sesinden
En güzel şarkıyı dinlemek gibi birşey...
Fakat artık ümit yetmiyor bana.
Ben artık şarkı dinlemek değil,
Şarkı söylemek istiyorum.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta