Zaman, takvim yapraklarını sessizce dökerken,
Ben hâlâ ilk cümlenin tazeliğiyle okuyorum seni.
Ne bir şiirin yarım kalmış dizesi olduk biz,
Ne de unutulmuş bir kelimenin küskün yankısı…
Sen, harf harf kalbime kazınmış bir şiirsin;
Ve ben, her virgülünde yeniden atan bir kalp gibi,
Zindan iki hece, Mehmed'im lâfta!
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!
Devamını Oku
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta