Şimdi boğazımı düğümleyen sözcükleri bir kenara bırakıp aça bilsem ellerimi gökyüzüne
Gecenin tüm karanlığına inat güneşi bula bilsem yüzün de
Sanki sonbahar mevsiminde bedenim dökülüyor yüzümden gülümsemelerim
Nereye adım atsa ayaklarım kime çevirse yüzüm yüzünü hep aynı yağmurları
Çağırıyor pencere kenarına umutsuzca gözlerim
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta