Yürüyorum,
Yürüyorum karanlıkça hırpalanmış kaldırımda.
Basıyorum üstüne eskimiş tüm adımların.
Eziyorum izlerini, insanların, yürümüş.
Yürümüş, düşümüş, tükürmüş.
Her neyse, her kimse, her ne biçimde nereye gittiyse...
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta