Yürüyorum,
Yürüyorum karanlıkça hırpalanmış kaldırımda.
Basıyorum üstüne eskimiş tüm adımların.
Eziyorum izlerini, insanların, yürümüş.
Yürümüş, düşümüş, tükürmüş.
Her neyse, her kimse, her ne biçimde nereye gittiyse...
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta