Her mevsimde, dört hayat…
Vurgunların bedeninden, çıktım geldim,
Hayatı dert etmedim, çözümdüm kendime,
Dört yaşamı yüreğimde, büyüttüm salladım,
Götüremedi söküp, direndim fırtınalara…
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta