Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
üzerine sarılan sarmaşık yoksa
çınar neden yaşasınki...
sarmaşık neye tutunacak ki
bundan böyle...
Saygıyla kutluyorum sayın şair...Şık bir betim,şık bir şiir...Teşekkür ediyorum...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta