Eskiden Eylül sürgünleri vardı
Daha çiçek açmadan zamansız rüzgara savrulan
Ömrü tamamlanmadan ömür törpüsünde umutları, hayalleri ufalanan
Aldığı her nefeste talihe borçlu sayılan
Yaşamadan, tutunamadan göçüp gidenler
Şimdi
Her mevsim Eylül
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta