Kimse okşamasa rüzgar okşar yanağını,
kimse öpmese güneş öper dudaklarını,
kimse arkanda durmasa bir ağaç yaslan bana der…Doğanın çocuklarıyız biz.
Onlar ne kadar “Yapraklarını döktü,ölüyor.” deseler de baharlara gebeyizdir her mevsim.
Ne hüzünler kurtarır seni
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını
Devamını Oku
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta