Her masal mutlu bitmezmiş, bin yalan bir mazereti örtmezmiş, bazı yürekler sevgiyi hak etmezmiş, en büyük aşklar bile ihanete direnemezmiş…
Sahi; kim ayırdı bizi?
Bir masaldı aşkımız, periler aleminde söylenirdi şarkımız, kırmızı güllerle doluydu bahçemiz, yanan yüreklere simgeydi çeşmemiz…
Dağlar kıskanırdı sevgimizi, tanımadık dostlar alkışlardı ikimizi, koca surlar saklardı giz’imizi, kasırgalar sökemezdi kenetlenen ellerimizi…
o kadar da önemli değildir bırakıp gitmeler,
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…
Devamını Oku
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta