koridor yabancı güneşe
sesin vardı sadece
her şey uçmuştu ötelere
bir yolculuktur başladı
onca karanlığa inat ışıtarak yolunu
sürdü geldi aşarak tüm engelleri
şimdi inip yürekten
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




koridorlar hayatımızın en gölge dönemi...
kutlarım şiir okudum
dolunay ünal
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta