Her köyün bir delisi var Şiiri - Murat Ülkü

​Her köyün bir delisi var, kapı eşiğinde bekleyen,
Her kasabanın bir meczubu, rüzgârla dertleşen.
Kimi taş toplar heybesinde, kimi yıldızları sayar,
Kimi de bir kırık aynada, koca bir ömrü arar.
​
​Kentlerin beton kalbinde, her köşe başında biri,
Sırtında hırkası yamalı, gözlerinde bir gök diri.
Onlar dilsiz hakikattir, akıllının korktuğu yer,
Dünya döner durur ama, o deliler gerçeği sezer.
​
​Ve ben... Bu uçsuz buçaksız memleketin delisiyim.
Dağların dumanına sarılmış, yolların tozuna belenmiş,
Sizin "mantık" dediğiniz kafese, ruhu hiç girmemiş.
Aklım ermez sizin hesaplarınıza, borsa grafiklerinize,
Ben toprağın kokusuna aşığım, çocukların sevincine.
​
​Siz saraylar kurarken hırstan, ben bir türküye sığınırım,
Siz kışın ortasında üşürken, ben bu sevdayla ısınırım.
Zincir vursanız da fikrime, her meydanda haykırırım:
"Ben bu yurdun delisiyim, aşkınızla kanat çırparım!"
​
​Kimse bilmez derdimi, ne kârım var ne de zararım,
Sadece bu vatanın tozlu patikasında bir iz ararım.
Siz hudutları haritada, ben bağrımda çizmişim,
Siz vatanı kelime sayarken, ben uğruna erimiş hissetmişim.
​
​"Deli" deyin, "meczup" deyin, ne derseniz deyin bana,
Benim aklım kurban olsun, bu topraktaki her cana.
Gözümde bir damla yaşsa Sakarya, gönlümde yangındır Toroslar,
Beni ancak benim gibi, bu sevdaya düşenler anlar.
​
​Edirne’de rüzgâr esse, benim ciğerim üşür,
Kars’ta bir çocuk ağlasa, benim gözyaşım düşür.
Ege’nin mavisine bulanmış, bozkırın sarısına yanmışım;
Ben bu milletin derdiyle, bin asır önceden uyanmışım.
​
​Beni dünkü çocuk sanmayın, benim köküm derindedir,
Bir yanım Yesevî duası, bir yanım Alperenler yerindedir.
Ben o kutlu silsilenin, bugün sokağa düşen iziyim,
Vatanı can bilenlerin, susmayan son varisiyim!
​
​Bu delilik bende kalmaz, mirastır benden sonrakine,
Bir tohum gibi ekiyorum aşkı, bir çocuğun yüreğine.
Torunuma vasiyetimdir: "Oğul, aklını her şeye yetirme,
Ama vatan sevdasını, sakın ola kalbinden bitirme!"
​
​Artık söz bitti, kalem yoruldu, şimdi susma vaktidir,
Bu delilik, bir insanın kendine biçtiği en ağır akittir!
Ne bir alkış bekledim, ne bir makam, ne de bir takdir;
Benim mükafatım, bu toprakta yatan binlerce şehittir!
​
​Gömün beni bir dağ başına, üstümde al bayrak olsun,
Mezar taşım olmasa da olur, yeter ki vatan sağ olsun!
Şahit ol gökyüzü, şahit ol toprak, şahit ol tarih:
Vatansız bir akıldan, vatan için delirmek daha onurludur!
​
​Durdurun zamanı! İşte buradayım; en ön safta, en uçta,
Bir yanım ecdat izinde, bir yanım istikbalde, avuçta.
Ben bu ülkenin delisiyim, bu benim en şerefli nişanım;
Yaşasın hürriyetim, yaşasın devletim, yaşasın vatanım!