Çırpındıkça dönemediğin bir ömürsün
Kıyılar silindikçe gözlerinden
Ardında bıraktığın
Çocuktan mavi,düşlerinlesin
İnsansın denize benzersin çünkü.
Kelimeleri hoyratça tükettiğimiz bu derin sularda
Göğsümde çoğalan uğultular
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




bence güzel olmus ama allah'ın bilecegi iş
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta