Yalnızlık,
Esir almış geçmiyor benden,
Tırmalıyor her yanımı
Ateşle yoğrulmuş tırnaklarıyla.
Ve beklemekte her ağrı sinemde
Durmak bilmeyen zamana inat
Kaybettim izini erenlerin
Şu alem ki artık yaban gelir bana.
Her halini yaşadım serkeşliğin
Heyhat! ilaç mı olacakmış kaçmak bana.
Ortasında kaldım:
Tarafı olmayan her kavganın
Her rengine bulandım serseriliğin
Adım adım ölüm yaklaşırken bana.
Kana bulanmış sanki
Tutmaz artık kimse ellerimden.
Sarmıyor üşüyen ruhumu bedenim
Sıyrılmaya başladı her zevkten.
Kilitlendi her uzvum:
Kulaklarım sağır, dillerim lâl
Bu yüzden dayandım kapına
Sen'sin sahibim Ya Zelcelâl
Kayıt Tarihi : 9.6.2025 23:35:00





© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!