1972--Osmaniye -Finike
dört mevsimde masum günahkar
bozdu düzeni mecrasında yakar
haya,edep fakir kaldı
gerçek çocuk gözünde ağladı
ölümler,musibet yüzyıl ibret
mevla bıraktı hür irademizle
kötü-iyi yönü seçen biz
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta