Her Gün Yeniden Şiiri - Şenay Özden

Seninle oyun oynamayı çok seviyorum,
En çok da saklambaç...
Sen saklanıyorsun,
Ben buluyorum.
Ben saklanıyorum, sen
Buluşuyor ya
Sevgi ağacının gövdesinde,
Sonunda ellerimiz,
En çok da
Ellerimizin buluşma anını seviyorum ben...
Ya sen,
Az kalsın unutuyordum
Bir de
Yankısı güneşe ulaşan kahkahalarımızı...
Hani göz göze geliyoruz ya,
Saklandığımız yerden
Duyduk zilin sesini başlasın oyun,
Bil ki yaşlanıyor ruhun...
Oyun bittiği gün,
Her gün yeniden,
Her gün kaldığımız yerden...

("Sen Ben Spiral Bir Evrende Yelken" kitabından)