Her gelişin gidişi var, kalmakta ne ısrarın?
Ne kadar değil, nasıl yaşadığın ömr-ü karın.
Gençliğine güvenipte “selamı” görme erken,
Vaktin olmaz helalliğe, “elveda” diyecekken.
Vefada veda olmaz ki, “hoşça kal” deme git.
Geri değil beri dur, aman olma münferit.
Hayatı yaşlanan anlamaz, yaşayan anlar.
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta