Her Gece Şiiri - Sezai Efiloğlu 2

Ne kadardır bu dünyada mihmânlık?
Ben kendimden taşıyorum her gece.
Tut elimden durdur beni pişmânlık,
Tövbe ile yaşıyorum her gece.

Yoruldukça kuruldum ben duruldum,
Hiç beklemediğim anda vuruldum.
Ne akıla geldim nede soruldum,
Bir ümitle yaşıyorum her gece.

Boşa geçti ömür iğreniyorum
Kendimden.Ötesini bilmiyorum.
Ancak nefes almayı öğreniyorum
Taka tuka yaşıyorum her gece.

Zamân isrâf zamanı hiç değildir,
İnsân için hiç bir şey güç değildir.
Anasız babasızlar piç değildir,
Bende yalnız yaşıyorum her gece.

Efiloğlu geçsin ömrün uykusuz,
Ölüm varken korkma kuldan kaygısız!
Allâh'a sığınıp elbet korkusuz
Öyle böyle yaşıyorum her gece.