Her doğan insan aynı şeyleri yaşıyor,
Kendisini tanımaya başladıktan sonra,
Hep aynı yaşta vazgeçiyor çoğu şeyden,
Aynı yaşta seviveriyor bazı şeyleri,
Ve hep yakın zamanlarda fark ediyor her şeyi.
Sokakta oynamayı çok eğlenceli buluyor,
Sonra herkes aynı yaşta vazgeçiyor bu eğlenceden.
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta