Her Demden Sözler Şiiri - Sadık Kocabaş

Meymenetsiz yüz ararsan aynaya bak,
Dili lağım çukuru, sözleri nifak.
Bizde ne Allah koydu ne de bir kitap,
Şerefsizce vurur her demden biri.

Kızınca salyası ağzından akar,
Gözleri nefretle, kindarca bakar.
Her gün ekranları boy boya kaplar,
Sultanlık kuruyor her kemden biri.

Ar damarı çatlak, suratı kösele,
Haramla helali kılmış mesele.
Mazlumun sırtından biner füzeye,
Cehennem odunu her demden biri.

Sıfatı insandır, özü canavar,
Dilinin ucunda binbir hile var.
Sanma ki bu devran hep böyle sürer,
Mülkü haram yemiş her kemden biri.

Dini kendine kalkan eyler alçak,
Altından çıkıyor her türlü bıçak.
Sanır ki bu dünya baki kalacak,
Leş kargası olmuş her kemden biri.

Ecdadı inkâr eder, aslına söver,
Gücü yetince de mazlumu döver.
Kendi pisliğini zemzemle över,
İrfandan nasipsiz her demden biri.

Gönül kırmayı o marifet sayan,
Kul hakkı yiyip de bıkmadan doyan.
Meydanda mert olup, tenhada kayan,
Münafık libaslı her demden biri.

Ağzı bozuk, fikri zifirden kara,
Açtığı her yara onulmaz yara.
Düşer elbet bir gün ateşe, nara,
İblis’e kul olmuş her kemden biri.

Hakk’ın divanında yüzü gülmez ki,
Ölüdür yüreği, aşkı bilmez ki.
Silsen de alnından kara silmez ki,
Vatanı pazarlar her demden biri.

Surete bakma hiç, dön de öze bak,
Gelmezler edebe, gelmezler yola.
Toz kondurmaz asla o çirkin yüze,
Riyayla beslenir her demden biri.

Hakk’ın tokadı bir gün iner tepene,
Lanet yağar elbet fitne ekene.
Gül yerine dikeni layık görene,
Kalemsiz şair’den tokat her biri