Kaç gece daha ay ışığında ölümü beklemeliyim.Zifiri korkunun ardında aralanıyor kapı,endişelerim iplik beyazı yansıyor hüzün derime.Bir nefese ve son nefese ümîdim kalmayınca anlıyorum.Mihribanım her dem sen.Ben kimim.Mâşuk'unu kamerde gören mi,üzerine kara bulutlar ören mi?Zevkler,emeller soluk,insanlar uykuda,eşyâ paramparça.Gözyaşımla suladığım fidanım büyüdü sanardım,ellerimle kaktüs yetiştirmişim.Tek tesellim,küçük bir çiçek.
2020
Çiçekli badem ağaçlarını unut.
Değmez,
bu bahiste
geri gelmesi mümkün olmayan hatırlanmamalı.
Islak saclarını güneşte kurut:
olgun meyvelerin baygınlığıyla pırıldasın
Devamını Oku
Değmez,
bu bahiste
geri gelmesi mümkün olmayan hatırlanmamalı.
Islak saclarını güneşte kurut:
olgun meyvelerin baygınlığıyla pırıldasın




Şiirinizi
beğeni ile okudum
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta