Bir yaprak daha düştü ömürden,
Her mevsim hazan her günüm haram.
Gündüzler sisli, gece kömürden,
Her nefeste sızlar kapanmaz yaram.
Saçlara beyazlık geldi nihayet,
Artmakta akların suçlarım gibi,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Güzel olmuş. Tebrik etmek istedim. Saygılar!
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta