Her bir dil, özlemin ağırlığını taşımakta güçsüz olur,
İnsan bu yüzden, içindeki fırtınayla baş başa kalır.
Özledikçe diner sesi, kelimeler boğazında düğümlenir,
Sensizlik, ruhta tarifsiz bir hüzün gibi yankılanır.
Bazen ölmek için illa toprağa girmek gerekmez,
Canlıyken de can çekişir ruh, yaşam sevinci kalmaz.
Açardın,
Yalnızlığımda
Mavi ve yeşil,
Açardın.
Tavşan kanı, kınalı - berrak.
Yenerdim acıları, kahpelikleri...
Devamını Oku
Yalnızlığımda
Mavi ve yeşil,
Açardın.
Tavşan kanı, kınalı - berrak.
Yenerdim acıları, kahpelikleri...




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta