Her aralık yeniden düşüyorum çilelerin rahmine ôylece bekliyorum büklüm büklüm sancılar içinde, ôldürecek birgün bu arada kalmalar beni biliyorum, kâbuslardan uyanıp her gece kulağıma okunan selalarla yeniden doğuyorum, bir kapı aralığından bakıyorum hayata dışarda amansız fırtına, birgün kapanacak o kapı seziyorum hikayemin başladığı soğuk aralıklarda.
Ne kadınlar sevdim zaten yoktular
Yağmur giyerlerdi sonbaharla bir
Azıcık okşasam sanki çocuktular
Biraksam korkudan gözleri sislenir.
Ne kadınlar gördüm zaten yoktular
Devamını Oku
Yağmur giyerlerdi sonbaharla bir
Azıcık okşasam sanki çocuktular
Biraksam korkudan gözleri sislenir.
Ne kadınlar gördüm zaten yoktular




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta