Her aralık yeniden düşüyorum çilelerin rahmine ôylece bekliyorum büklüm büklüm sancılar içinde, ôldürecek birgün bu arada kalmalar beni biliyorum, kâbuslardan uyanıp her gece kulağıma okunan selalarla yeniden doğuyorum, bir kapı aralığından bakıyorum hayata dışarda amansız fırtına, birgün kapanacak o kapı seziyorum hikayemin başladığı soğuk aralıklarda.
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta