Yine yağmur yine soğuk var Ankara gecelerinde.
Ceplerim yetmiyor ellerimi ısıtmaya!
Aylardan kasım, günlerden beyaz...
Ve bir ayaz ağlar gecenin koynunda.
Kelimeler sessizce uzaklaşır hafızamdan,
Yalvarırım, durun!
Ne bir ışık ne de bir ses var.
Bazen eski günlerim gelir aklıma,
Ağlarım...
Boynuma sarıldığın, ve
Bir gece yarısı öldüğüm...
Ellerin uzanmasa da varlığını hissediyorum anne,
Sanki açılan üstümü örtüyorsun sessizce.
(Ses yaparsan uyanırım çünkü.)
Hastaysam eğer, ellerin ellerimdedir
Yüreğin yüreğimdedir anne!
Yokluğunla boğuluyorum bu şehirde,
Binlerce kişi var her yerde
Ama biliyorum; hiçbiri sen değil anne..!
Kayıt Tarihi : 26.11.2007 11:23:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!