Ellerim, Sana uzanmadığında boşlukta asılı kalır.
Teninle konuşmayan ellerim.
Bakışların rüzgar gibi geçiyor üzerimden,
Ne varsa bende, savrulup Sen oluyor.
Adını anmak dua gibi; Sessiz, ama içten.
Kelimeler Seninle başlar cümleye,
Ve her harf avuçlarımda yanan bir ateş.
Aşkı nasıl da çiçekce yaşamıştık biz kadınım
Kendi kendime konuşup duruyorum
Dağlara giden patikalarda katılaşan bahar çamurlarında yalnızım
Beni deli sanıyorlar
Sokulmalarımızı unutamıyorum kadınım
Hani gece yarılarında anlatılan
Devamını Oku
Kendi kendime konuşup duruyorum
Dağlara giden patikalarda katılaşan bahar çamurlarında yalnızım
Beni deli sanıyorlar
Sokulmalarımızı unutamıyorum kadınım
Hani gece yarılarında anlatılan




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta