Bu gecenin sabibi yok benden başka,
Yıldızların, ay ışığının,
Gölgedeki silüetin, yanarak akan nehirlerin,
Sensiz geçen saniyelerin, dakikaların,
Özlemin, karşımdaki duvarın,
Hafiften esen rüzgarın,
Aynı yönde yol alan çiçek tomurcuklarının.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta